Znajomy właśnie wrócił ze stopa do Afryki. Kolejny wyjechał na rok na stypendium do Chin, a bliska koleżanka z kolei na uniwersytet w Indiach, również na rok. Z kolei kolejna właśnie dotarła do upragnionej Finlandii, a dzisiaj rano znajomy powitał mnie radośnie wieścią, że dostał trzy miesięczne stypendium w Kalkucie... pomijam tych, którzy wylecieli na Erasmusy.

To jest inspirujące. I oczywiście, że ich podziwiam i im cholernie zazdroszczę. Zwłaszcza, że ja aktualnie jestem uziemiona. I przysięgam jeszcze jedna osoba w ciągu doby zakrzyknie, że właśnie za dzień, tydzień zaczyna spełniać swoje marzenie życia na drugim końcu świata, a zwyczajnie usiądę i się popłaczę.

- krzyk mojego narzekania i rezygnacji -